By\u0142 luty 1999 roku. Ledwie muska\u0142am stopami chodnika, id\u0105c \u017cwawo po terenie szko\u0142y w kierunku mojego samochodu. Popo\u0142udniowe s\u0142o\u0144ce i ch\u0142odna bryza smagaj\u0105ca mi twarz sprawi\u0142y, \u017ce m\u00f3j poziom endorfiny podskoczy\u0142 do poziomu, przy kt\u00f3rym pragn\u0119\u0142am wywija\u0107 salta, skaka\u0107 i wo\u0142a\u0107: \u017byj\u0119! Po raz pierwszy od wielu lat czu\u0142am si\u0119 wystarczaj\u0105co na\u0142adowana energi\u0105, \u017ceby zapisa\u0107 si\u0119 na ci\u0105g\u0142y kurs edukacyjny.<\/p>\n
Cztery lata wcze\u015bniej, po pi\u0119ciu miesi\u0105cach nietypowych b\u00f3l\u00f3w g\u0142owy, zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce czysta wiara w przewag\u0119 umys\u0142u nad cia\u0142em nie usunie przeszywaj\u0105cego b\u00f3lu. Cichy, podst\u0119pny wr\u00f3g powoli odbiera\u0142 mi zdrowie i \u017cyciowy zapa\u0142. Nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 odwiedziny u niezliczonych lekarzy i niepoliczalne serie bada\u0144 laboratoryjnych nie przynosi\u0142y mi ulgi. Moje si\u0142y wyczerpywa\u0142y si\u0119 z ka\u017cdym mijaj\u0105cym dniem, a\u017c w ko\u0144cu sta\u0142am si\u0119 zbyt s\u0142aba, by chodzi\u0107.<\/p>\n
Przez ca\u0142e lata zmaga\u0142am si\u0119 z nieznan\u0105 chorob\u0105 zaka\u017an\u0105, kt\u00f3ra obecnie uleg\u0142a takiemu zaostrzeniu, \u017ce moje jelito grube usiane by\u0142o drobnymi ropniami i owrzodzeniami. Pewnego dnia, gdy wszystko wydawa\u0142o mi si\u0119 przygn\u0119biaj\u0105ce, u\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce nawet moja wola \u017cycia zanik\u0142a. Gdy wyp\u0142akiwa\u0142am w po duszk\u0119 \u0142zy rozpaczy, przyszed\u0142 mi do g\u0142owy werset z Iz. 63,9: „On sam ich odkupi\u0142 w swojej mi\u0142o\u015bci i w swoim mi\u0142osierdziu”. Nagle wyobrazi\u0142am sobie mojego anio\u0142a str\u00f3\u017ca siedz\u0105cego obok mnie na \u0142\u00f3\u017cku i zacz\u0119\u0142am si\u0119 zastanawia\u0107, czy p\u0142acze razem ze mn\u0105. To by\u0142a prawdziwie pocieszaj\u0105ca my\u015bl.<\/p>\n
W przeci\u0105gu tych bolesnych miesi\u0119cy czu\u0142am dotyk Bo\u017cych ramion dzi\u0119ki mi\u0142o\u015bci i wsparciu wielu drogich mi cz\u0142onk\u00f3w rodziny i przyjaci\u00f3\u0142 na ca\u0142ym \u015bwiecie, kt\u00f3rzy dodawali mi odwagi i modlili si\u0119 za mnie. M\u00f3j lekarz, przy wsparciu laboratorium diagnostycznego, stopniowo odkry\u0142 z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 mojego schorzenia i opracowa\u0142 d\u0142ugofalowy plan terapeutyczny. W miar\u0119 jak oczyszczam si\u0119 z toksycznych zwi\u0105zk\u00f3w rt\u0119ci i toksyn amebowych, czuj\u0119, \u017ce zdrowiej\u0119, a moje zdolno\u015bci koncentracji i jasnego my\u015blenia poprawiaj\u0105 si\u0119.<\/p>\n
Poj\u0119\u0142am, \u017ce Pan dopuszcza trudne dla nas chwile, aby sprawdzi\u0107 fundamenty naszej wiary. Spos\u00f3b, w jaki reagujemy na kryzys, jest barometrem, kt\u00f3ry okre\u015bla stopie\u0144 naszej wiary w to, \u017ce B\u00f3g panuje nad wszystkim i robi to, co konieczne, by wykszta\u0142ci\u0107 w nas silny charakter.<\/p>\n
Charlotte Bowman<\/p>\n
\u017ar\u00f3d\u0142o: Kay Kuzma, Zdrowi na co dzie\u0144, CHIW \u201eZnaki Czasu\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
By\u0142 luty 1999 roku. Ledwie muska\u0142am stopami chodnika, id\u0105c \u017cwawo po terenie szko\u0142y w kierunku mojego samochodu. Popo\u0142udniowe s\u0142o\u0144ce i ch\u0142odna bryza smagaj\u0105ca mi twarz sprawi\u0142y, \u017ce m\u00f3j poziom endorfiny podskoczy\u0142 do poziomu, przy kt\u00f3rym pragn\u0119\u0142am wywija\u0107 salta, skaka\u0107 i … Czytaj dalej