W czwartek rano budzik zadzwoni\u0142 o 6.40. Mati, m\u0142odszy syn, zwyczajowo kopa\u0142 i gryz\u0142, bylebym tylko pozwoli\u0142a mu pozosta\u0107 jeszcze przez chwil\u0119 w \u0142\u00f3\u017cku. Jero za\u015b, na moje poranne budzikowe sygna\u0142y, \u017ce nowy dzie\u0144 nas wita, \u017ce pora wstawa\u0107, reagowa\u0142 jakby podczas snu utraci\u0142 s\u0142uch… Zupe\u0142na martwota. Gdy wreszcie wyprawi\u0142am dzieci do szk\u00f3\u0142, wskoczy\u0142am jeszcze na ma\u0142\u0105 chwilk\u0119 pod ko\u0142dr\u0119. Wzi\u0119\u0142am jedn\u0105 z ksi\u0105\u017cek Jima Hohnbergera i zanurzy\u0142am si\u0119 w lekturze.<\/p>\n
M\u00f3j m\u0105\u017c kocha podr\u00f3\u017ce. Do najszcz\u0119\u015bliwszych chwil zalicza te, kiedy mo\u017ce zabra\u0107 nas na urlop i pokaza\u0107 pi\u0119kno stworzonego przez Boga \u015bwiata oraz dzie\u0142a, obdarzonych talentem, ludzkich r\u0105k. Te nasze wsp\u00f3lne wyjazdy zach\u0119ci\u0142y mnie do poszukiwania odpowiedzi na pytanie, jaki to jest idealny styl \u017cycia. Cz\u0119\u015b\u0107 czasu zwiedzania po\u015bwi\u0119cam wi\u0119c na obserwacj\u0119 sposobu \u017cycia ludzi w ich w\u0142asnych kulturach. Dzisiaj czuj\u0119 si\u0119 wreszcie kobiet\u0105 dojrza\u0142\u0105 i – w pewnej mierze – obdarzon\u0105 \u017cyciow\u0105 m\u0105dro\u015bci\u0105. Po wielu latach poszukiwa\u0144, mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce \u015bwiadomie wykrystalizowa\u0142am sw\u00f3j styl, kt\u00f3ry okre\u015blam jednym s\u0142owem – prostota.<\/p>\n
M\u00f3j styl ma pozytywn\u0105 warto\u015b\u0107 i moc ubogacania mnie. Zwalnia z wielu obowi\u0105zk\u00f3w, usuwa ograniczenia, kt\u00f3re najcz\u0119\u015bciej rozpraszaj\u0105, stresuj\u0105, zajmuj\u0105 umys\u0142, poch\u0142aniaj\u0105 godziny, kt\u00f3re mo\u017cna przeznaczy\u0107 ot, na przyk\u0142ad, na odpoczynek. Prostota przynosi rozwi\u0105zanie wielu problem\u00f3w, a w tym najpi\u0119kniejszy i pe\u0142en estetyzmu wewn\u0119trzny pok\u00f3j.<\/p>\n
Praktycznie wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 wtedy, gdy zm\u0119czona pi\u0105tkowym porz\u0105dkowaniem, postanowi\u0142am u\u0142atwi\u0107 sobie prac\u0119 i cz\u0119\u015b\u0107 mojej „parapetowej ekspozycji” schowa\u0107 do kartonu by znie\u015b\u0107 do piwnicy. Teraz parapet zacz\u0105\u0142 wreszcie oddycha\u0107, a ja, wraz z nim, odczu\u0142am g\u0142\u0119bok\u0105 ulg\u0119. Moje oczy zacz\u0119\u0142y si\u0119 cieszy\u0107. Zapanowa\u0142a koj\u0105ca r\u00f3wnowaga. Poniewa\u017c zrobi\u0142o si\u0119 na parapecie lu\u017aniej, eksponowane przedmioty prezentowa\u0142y si\u0119 w ca\u0142ej okaza\u0142o\u015bci. A co najwa\u017cniejsze, odkurzanie parapetu teraz sprawia\u0142o rado\u015b\u0107! I oto odkry\u0142am moj\u0105 Ameryk\u0119. Odetchn\u0119\u0142am i trwale skonstatowa\u0142am – tak w\u0142a\u015bnie chc\u0119 \u017cy\u0107!<\/p>\n
Wygoda i przyjemno\u015b\u0107 spogl\u0105dania na parapet wp\u0142yn\u0119\u0142y na kolejne zmiany. Z ka\u017cdym mijaj\u0105cym dniem mocniej t\u0119skni\u0142am za jeszcze bardziej skromnym i uporz\u0105dkowanym prostot\u0105 \u017cyciem. Wiedzia\u0142am ju\u017c, \u017ce w prostocie odnajduj\u0119 wolno\u015b\u0107… Wi\u0119cej prostoty i skromno\u015bci to wi\u0119cej wolno\u015bci! To paradoksalnie, wi\u0119cej pe\u0142nego \u017cycia. Wi\u0119c nasz dom z czasem troch\u0119 opustosza\u0142. Pozby\u0142am si\u0119 tego i tamtego. Przyby\u0142o jedynie karton\u00f3w… Cz\u0119\u015b\u0107 rzeczy odsprzeda\u0142am, cz\u0119\u015b\u0107 wyda\u0142am (\u0142\u0105cznie ze stosem ubra\u0144 z szafy, w kt\u00f3rych od dawna nie chodzi\u0142am). Pozosta\u0142am przy tym, co uzna\u0142am za rzeczywi\u015bcie potrzebne, co dawa\u0142o mi rado\u015b\u0107 i przede wszystkim by\u0142o u\u017cyteczne. Nie by\u0142o jako\u015b bardzo sentymentalnie. To co rozpocz\u0119\u0142am to kontynuuj\u0119. Powoli, lecz systematycznie, trwa oczyszczanie. Przecie\u017c, aby \u017cy\u0107 tak niewiele potrzeba! To takie proste i logiczne, \u017ce im mniej przedmiot\u00f3w nas otacza, tym mamy wi\u0119cej przestrzeni. Rzadziej potykamy si\u0119. A poniewa\u017c stajemy si\u0119 wtedy lud\u017ami niezale\u017cnymi, to mamy wi\u0119cej czasu na to co dobre i w\u0142a\u015bciwe.<\/p>\n
Tendencja do upraszczania wesz\u0142a tak\u017ce do mojej kuchni. Skomplikowanie i wielosk\u0142adnikowe przepisy zamieni\u0142am na\u2026 prostsze; wymagaj\u0105ce mniej obr\u00f3bki technologicznej i mniej sk\u0142adnik\u00f3w. Na przyk\u0142ad, zamiast podsma\u017ca\u0107 cebul\u0119 do kotlet\u00f3w daj\u0119 teraz surow\u0105. Mniej pracy, a wi\u0119cej zdrowia. Dalej dobry smak. Cz\u0119\u015b\u0107 sprz\u0119tu kuchennego znajduj\u0105cego si\u0119 w szufladach i szafkach (wydawa\u0142oby si\u0119 kiedy\u015b przydatnego) zmieni\u0142o w\u0142a\u015bciciela. Mniej u\u017cywanego sprz\u0119tu to mniej zmywania. Mniej zagracenia to wi\u0119cej pustego miejsca! Przejrzysto\u015b\u0107 i porz\u0105dek. Wi\u0119cej wolnego czasu to wi\u0119cej mo\u017cliwo\u015bci by si\u0119 rozwija\u0107. To bli\u017cej do realizacji marze\u0144 i \u017cyciowych plan\u00f3w.<\/p>\n
Te same zasady wprowadzam do piwnicy. Dosy\u0107 z \u201eprzyda\u015bkami\u201d! Najtrudniej oczywi\u015bcie uporz\u0105dkowa\u0107 warsztat, w kt\u00f3rym \u015brubki, podk\u0142adki, gwo\u017adzie, haki, wkr\u0119ty, drewna i drewienka, stare kable, bo\u2026 mog\u0105 si\u0119 przecie\u017c wkr\u00f3tce przyda\u0107… Ale nawet tam udaje si\u0119 wprowadzi\u0107 \u0142ad i porz\u0105dek.<\/p>\n
W dobie konsumpcjonizmu stawianie na minimalizm jest szczeg\u00f3lnie wa\u017cne. Otacza nas nadmiar, przesyt, a nawet przesada, cz\u0119sto – hm… kiczowato\u015b\u0107. Jak tu pozosta\u0107 w harmonii z samym sob\u0105? Skromniejsze \u017cycie, kt\u00f3re sta\u0142o si\u0119 moim udzia\u0142em, a dzi\u015b je lansuj\u0119, nie ma nic wsp\u00f3lnego z ub\u00f3stwem, a raczej z dojrza\u0142ym i wyrafinowanym gustem. Z pragnieniem \u017cycia bli\u017cej Boga i natury. Skromne \u017cycie uczy wdzi\u0119ku i elegancji. Daje to, czego nie daje obfito\u015b\u0107. Spo\u0142ecze\u0144stwo XXI wieku to spo\u0142ecze\u0144stwo nastawione na \u201emie\u0107\u201d i \u201eteraz\u201d i najlepiej \u201edu\u017co\u201d, co w praktyce oznacza: du\u017co za du\u017co. Z trudem toleruje si\u0119, a nierzadko traktuje z pogard\u0105 tych, kt\u00f3rzy z wyboru \u017cyj\u0105 skromniej.<\/p>\n
Dzi\u015b trwa wy\u015bcig szczur\u00f3w. Obowi\u0105zuje moda na to, by by\u0107 na topie, by podoba\u0107 si\u0119, by dor\u00f3wna\u0107 innym i by\u0107 lepszym od drugich. Ale w \u017cyciu tak naprawd\u0119 nie wa\u017cne jest to jakim samochodem je\u017adzisz, ile masz dom\u00f3w, jakie studia uko\u0144czy\u0142e\u015b,… w \u017cyciu nie o to chodzi jakiej marki ubrania nosisz na sobie… W \u017cyciu liczy si\u0119 to kogo kochasz, a kogo ranisz; co m\u00f3wisz, a co naprawd\u0119 my\u015blisz; czy cenisz ludzi za to kim s\u0105, a nie jakie spodnie nosz\u0105; czy traktujesz innych z szacunkiem, czy te\u017c wywy\u017cszasz si\u0119 ponad nich\u2026. To ma znacznie wi\u0119ksz\u0105 warto\u015b\u0107 ni\u017c rzeczy materialne. Dzi\u015b, niestety, tylko dla nielicznych „by\u0107” jest wa\u017cniejsze ni\u017c „mie\u0107”…<\/p>\n
Jaki jest tw\u00f3j stosunek do rzeczy materialnych? Zauwa\u017cy\u0142am, \u017ce cz\u0119sto w sercach tych, kt\u00f3rzy ufaj\u0105 mocy pieni\u0105dza, jest pustka… Duchowych potrzeb nie wype\u0142ni si\u0119 dobrami materialnymi.
\nCzy masz prawdziwych przyjaci\u00f3\u0142? Serdeczne kontakty licz\u0105 si\u0119 w \u017cyciu bardziej ni\u017c znikome bogactwa! Za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce dano ci mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyboru: luksusowy dom nad jeziorem lub kochaj\u0105ca si\u0119 rodzina i skromne mieszkanie. Co wybierzesz? Mam nadziej\u0119, \u017ce cenisz bardziej pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci i zrozumienia relacje, ni\u017c reprezentatywno\u015b\u0107 i wystawno\u015b\u0107. Cho\u0107 ciep\u0142e kontakty z lud\u017ami rzeczywi\u015bcie mog\u0105 obdarzy\u0107 szcz\u0119\u015bciem, to jednak spe\u0142nienie wszelkich pragnie\u0144 cz\u0142owieka le\u017cy ostatecznie w kontaktach z Bogiem…<\/p>\n
Min\u0105\u0142 ju\u017c na szcz\u0119\u015bcie ten czas, kiedy obawia\u0142am si\u0119 tego „co inni powiedz\u0105”… proste \u017cycie jest tym czego pragn\u0119\u0142am przez lata, cho\u0107 nie umia\u0142am tego ani nazwa\u0107, ani zrealizowa\u0107. Niemiecki poeta, Friedrich von Schiller napisa\u0142: „Prostota jest owocem dojrza\u0142o\u015bci”. Teraz wiem, \u017ce mniej znaczy wi\u0119cej. Niesamowite, prawda? Lecz, aby to poczu\u0107, trzeba mie\u0107 za sob\u0105 pewne do\u015bwiadczenia. Aby kocha\u0107 to co proste, skromne i wolne od nadmiaru, trzeba po prostu przej\u015b\u0107 metamorfoz\u0119\u2026 Dlatego dzi\u015b zdecydowanie ch\u0119tniej ubogacam swoje serce w uczucia, umys\u0142 w wiedz\u0119, a cia\u0142o we wra\u017cenia. Inwestuj\u0119 w siebie, a nie w przedmioty. Mam pe\u0142n\u0105 satysfakcj\u0119 emocjonaln\u0105, intelektualna i duchow\u0105. Wygod\u0119, spok\u00f3j i rado\u015b\u0107 \u017cycia. A do tego kocham cisz\u0119… cisza idzie w parze z prostot\u0105…<\/p>\n
Ale wracaj\u0105c do pocz\u0105tku… W czasie tego mojego porannego spotkania z ksi\u0105\u017ck\u0105, odnalaz\u0142am my\u015bli bliskie mojemu sercu. Wielu zapewne, tak jak i niegdy\u015b ja, chcia\u0142oby co\u015b zmieni\u0107 w swoim \u017cyciu. Wielu z pewno\u015bci\u0105 nie potrzebuje ju\u017c nawet zrozumienia ani wiedzy w tym wzgl\u0119dzie. Ludzie potrzebuj\u0105 radykalnie zmieni\u0107 swoj\u0105 sytuacj\u0119. Potrzebuj\u0105 zastosowa\u0107 teori\u0119 w praktyce. Spo\u0142ecze\u0144stwo nasze jeszcze nigdy nie by\u0142o tak zestresowane i przem\u0119czone jak w naszych czasach. Obowi\u0105zki i terminy przeplataj\u0105 si\u0119 w szale\u0144czym maratonie dnia. I tak od \u015bwitu maraton rusza na nowo. Stajemy si\u0119 coraz bardziej zniecierpliwieni. Wypalamy si\u0119 zawodowo i s\u0142abniemy psychicznie. Jeste\u015bmy sk\u0142onni do irytacji, narzekania. Pasmo k\u0142\u00f3tni przecina nasze \u017cycie w pionie i poziomie, w rodzinie, w pracy, po czym nasze relacje z cz\u0142onkami rodziny, znajomymi czy wsp\u00f3\u0142pracownikami ulegaj\u0105 za\u0142amaniu. Dochodzi do kryzysu, nast\u0119pnie izolacji, czasem depresji i ko\u0142o zgubnego wyboru zamyka nas w kr\u0119gu ciasnoty i samotno\u015bci.<\/p>\n
Ludzie dzisiaj cierpi\u0105 na dolegliwo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 nazywam: nadmiar. Wydaje mi si\u0119, jakby cz\u0119sto wo\u0142ali, tak jak dzieci: \u201edaj, daj\u2026\u201d, \u201emoje, moje\u2026\u201d. Wyg\u00f3rowane ambicje, nadmiar pracy, oczekiwa\u0144, posi\u0142k\u00f3w… Z nadmiarem wi\u0105\u017ce si\u0119 coraz cz\u0119\u015bciej niedosyt… Je\u015bli masz czego\u015b za du\u017co, tym samym masz czego\u015b innego za ma\u0142o… a r\u00f3wnowaga by\u0107 musi. Czy wiesz czego masz za ma\u0142o? Na pewno znasz t\u0119sknoty twojego serca i doskonale wiesz czego ci brakuje… <\/p>\n
Jedna z najistotniejszych czynno\u015bci, jakimi powinni\u015bmy by\u0107 nieustanie zaj\u0119ci, to praca nad sob\u0105 samym. Nad swoim potrzebuj\u0105cym zmiany charakterem. Nad naszymi gasn\u0105cymi relacjami. Jako chrze\u015bcijanie, powinni\u015bmy \u017cy\u0107 wed\u0142ug biblijnych zasad i standard\u00f3w. A to wymaga decyzji i pracy\u2026 Nic nie jest z\u0142e, dop\u00f3ki nie okrada nas z warto\u015bci i cennego czasu. Czy pragniesz si\u0119 rozwija\u0107? Czy pragniesz pi\u0119knego moralnie charakteru? Czy pragniesz w swoim \u017cyciu wzrostu? Naturalnie, nie chodzi o ten mierzony w centymetrach \ud83d\ude09 Je\u015bli nie rozwijasz si\u0119, to tak naprawd\u0119 cofasz si\u0119 … Poznanie ubogaca. Wa\u017cne jest jeszcze nie tyle aby\u015b rozwija\u0142 si\u0119, ale aby\u015b rozwija\u0142 si\u0119 we w\u0142a\u015bciwym kierunku.<\/p>\n
Czy jeste\u015b zadowolony z siebie? Czy tw\u00f3j plan dnia jest m\u0105drze u\u0142o\u017cony? Czy masz nale\u017cyt\u0105 hierarchi\u0119 warto\u015bci? Czy masz adekwatnie ustawione priorytety? Kto jest dla ciebie autorytetem moralnym, duchowym…? Z kogo czerpiesz przyk\u0142ad? Dzi\u015b religia sta\u0142a si\u0119 bardzo powierzchowna. Przeci\u0119tny chrze\u015bcijanin nigdy nie czyta\u0142 Biblii. Je\u015bli ucz\u0119szcza do ko\u015bcio\u0142a to najcz\u0119\u015bciej z przyzwyczajenia, a nie z rzeczywistej potrzeby serca. Niewiele wie o Bogu. Nie ma go w sercu. Dlatego nie wie co to znaczy umiera\u0107 dla w\u0142asnego „ja”… dla w\u0142asnych cielesnych po\u017c\u0105dliwo\u015bci, egoistycznych pragnie\u0144, snobistycznych zachcianek. Nie wie co to odmawia\u0107 sobie, rezygnowa\u0107\u2026 Nie zna woli Bo\u017cej, wi\u0119c nie jest w stanie podporz\u0105dkowa\u0107 si\u0119 jej, jednocze\u015bnie nie \u0142atwo przychodzi mu dokonywanie w\u0142a\u015bciwych wybor\u00f3w… My\u015bli po swojemu\u2026<\/p>\n
W spo\u0142ecze\u0144stwie istnieje tendencja do zachowywania status quo, kt\u00f3ra odrzuca wszelkie nieznane rozwi\u0105zania. Poci\u0105ga to za sob\u0105 trwanie w niewiedzy, kt\u00f3ra uniemo\u017cliwia rozw\u00f3j. Nosimy wi\u0119c brzemiona, kt\u00f3re s\u0105 ponad nasze si\u0142y. Uginamy si\u0119 pod ich ci\u0119\u017carem i cz\u0119sto toniemy – bo nie wiemy jak \u017cy\u0107… jak sobie pom\u00f3c, jak zrzuci\u0107 przyt\u0142aczaj\u0105ce nas brzemi\u0119 obowi\u0105zk\u00f3w… jak zrealizowa\u0107 drzemi\u0105ce w nas marzenia… Nie wiemy i nie chcemy cz\u0119sto wiedzie\u0107… Boimy si\u0119 zmian…Cho\u0107 to brzemiona, to lubimy je; s\u0105 przecie\u017c nasze.. ci\u0119\u017cko rozsta\u0107 si\u0119 z nimi. A w ko\u0144cu, to przecie\u017c ju\u017c tyle lat jeste\u015bmy razem…<\/p>\n
Czy zatem istnieje jaki\u015b spos\u00f3b na pe\u0142niejsze \u017cycie? Eureka! Jest rozwi\u0105zanie tego problemu! Ale tylko dla tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 si\u0119 pozby\u0107 brzemion \ud83d\ude09 Jest nim dobrowolne ograniczanie si\u0119. Jest ono osobistym wyborem, aby \u017cy\u0107 skromniej, pro\u015bciej, ale tym samym pi\u0119kniej, estetyczniej, w harmonii z natur\u0105 i sob\u0105 samym. To wyb\u00f3r, by mie\u0107 mniej, a mimo to op\u0142ywa\u0107 w skarby duszy; skarby, kt\u00f3rych nie przelicza si\u0119 na pieni\u0105dze…”Musz\u0119 nauczy\u0107 si\u0119 taktownego m\u00f3wienia nie, nie tylko z\u0142ym rzeczom, kt\u00f3re zabieraj\u0105 mi czas, ale tak\u017ce niekt\u00f3rym dobrym, a to wszystko po to, by mie\u0107 czas na to co najlepsze. (…) Chc\u0119 uwolni\u0107 moje \u017cycie od gor\u0105czkowego tempa tego wieku na tyle, bym m\u00f3g\u0142 czu\u0107 Jego obecno\u015b\u0107 u mego boku”, napisa\u0142 Jim Hohnberger.<\/p>\n
\u017bycie jest jak bufet w ekskluzywnym hotelu – op\u0142ywa w dobre rzeczy. Pi\u0119knie przystrojony i zastawiony pysznymi przek\u0105skami i owocowymi napojami, kusi. Masz przed oczami ob\u0142\u0119d, ochot\u0119 na wszystko\u2026 Twoje oczy po\u017c\u0105daj\u0105 teraz w\u0142a\u015bnie tego, nie mog\u0105 si\u0119 napatrze\u0107, a cia\u0142o pragnie si\u0119 tym nasyci\u0107. To najsmaczniejsze jedzenie! To najlepsze napoje! Wiesz jednak, \u017ce nie mo\u017cesz zje\u015b\u0107 wszystkiego i czu\u0107 si\u0119 nadal dobrze… Rozs\u0105dek m\u00f3wi ci, \u017ce musisz nad tym panowa\u0107 i powiedzie\u0107 w pewnym momencie – nie! dosy\u0107! wystarczy! basta! Ale oczy i apetyt kusz\u0105 ci\u0119 nadal… Musisz si\u0119 ograniczy\u0107. Musisz podj\u0105\u0107 decyzj\u0119. Musisz wybra\u0107. Je\u015bli ulegniesz, nie pozostanie to bez konsekwencji.<\/p>\n
\u017bycie jest jak bufet. Jednocze\u015bnie nie mo\u017cesz mie\u0107 wszystkiego. Je\u017celi chcesz si\u0119 cieszy\u0107 wolno\u015bci\u0105 i tym co naprawd\u0119 jest dobre, je\u015bli chcesz znale\u017a\u0107 czas na to co ma warto\u015b\u0107, to musisz sprowadzi\u0107 \u017cycie do niezb\u0119dnego minimum. Stoisz przed wyborem nie tyle pomi\u0119dzy dobrym a z\u0142ym, ale pomi\u0119dzy dobrym, a bardzo dobrym. Zacznij odkrywa\u0107 urok eliminowania ze swojego \u017cycia zb\u0119dnych rzeczy. Zapewniam ci\u0119, nie ma nic lepszego, jak d\u0105\u017cy\u0107 do upraszczania i skupienia si\u0119 na esencji.<\/p>\n
U\u0142o\u017cenie swojego \u017cycia wed\u0142ug standard\u00f3w jakie narzuca minimalizm nie jest \u0142atwe, ale warte jest trudu. Cho\u0107 nadal otacza mnie zbyt wiele rzeczy, zbyt wiele papier\u00f3w, cho\u0107 w moim komputerze s\u0105 dziesi\u0105tki niepotrzebnych plik\u00f3w, cho\u0107 mam problem z usuwaniem starej poczty, to przepe\u0142nia mnie niczym nieodparta potrzeba wewn\u0119trznego rozwoju. Wiem, \u017ce droga, kt\u00f3r\u0105 id\u0119, prowadzi do ukontentowania. Wybra\u0142am prostot\u0119 i umiar. Wybra\u0142am porz\u0105dek. Wybra\u0142am czas. Wybra\u0142am wolno\u015b\u0107.<\/p>\n
Prostota to nie ub\u00f3stwo. To nie pustelnicze \u017cycie i nuda. To wi\u0119cej czasu dla siebie, dla przyjaci\u00f3\u0142 i Boga, to wi\u0119cej pieni\u0119dzy i mniej zmartwie\u0144. To wy\u017csza jako\u015b\u0107 \u017cycia, kt\u00f3ra wnosi harmoni\u0119 i prawdziwe pi\u0119kno w \u017cycie. Swoj\u0105 lekko\u015bci\u0105 unosi ponad bezmiar t\u0142ocznego zagubienia. To b\u0142ogo\u015b\u0107 wolno\u015bci i jako\u015b\u0107, a nie ilo\u015b\u0107. Rozumia\u0142 to doskonale Steve Jobs\u2026 A ja ci\u0119 dzi\u015b do niej gor\u0105co zapraszam. Drzwi otwarte\u2026 Wejd\u017a.<\/p>\n
Agata Radosh<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W czwartek rano budzik zadzwoni\u0142 o 6.40. Mati, m\u0142odszy syn, zwyczajowo kopa\u0142 i gryz\u0142, bylebym tylko pozwoli\u0142a mu pozosta\u0107 jeszcze przez chwil\u0119 w \u0142\u00f3\u017cku. Jero za\u015b, na moje poranne budzikowe sygna\u0142y, \u017ce nowy dzie\u0144 nas wita, \u017ce pora wstawa\u0107, reagowa\u0142 … Czytaj dalej