Archiwum autora: SiegnijPoZdrowie

Córka pewnego człowieka poprosiła pastora, żeby przyszedł pomodlić się z jej ojcem. Kiedy pastor przyszedł do domu, zobaczył, że chory człowiek leży w łóżku wsparty na dwóch poduszkach, a przy łóżku stoi puste krzesło. Pomyślał, że na pewno uprzedzono chorego … Czytaj dalej →

Pewien chłopiec zachorował na jedną z tych chorób, na które nie wynaleziono jeszcze lekarstwa. Jego rodzice robili co mogli, aby powstrzymać rozwój choroby i ratować jego życie, ale bezskutecznie. Chociaż chłopiec był jeszcze mały wiedział już, że prędzej czy później, … Czytaj dalej →

Tego ponurego styczniowego wieczoru w szpitalu było wyjątkowo spokojnie. Siedząc w dyżurce pielęgniarek na siódmym piętrze, spojrzałam na zegarek. Była dwudziesta pierwsza. Przerzuciłam stetoskop przez szyję i udałam się do pokoju 712, w którym znajdował się nowy pacjent, pan Williams. … Czytaj dalej →

Pewnego zimowego poranka spojrzałem przez okno mojej sypialni na szary, ponury krajobraz. Zastanawiałem się: Co warte jest moje życie? Jakie jest moje miejsce w świecie? Czułem się całkowicie ogarnięty przez poczucie beznadziejności. Nie widziałem dla siebie żadnego wyjścia. A kiedy … Czytaj dalej →

Strzepnąłem swój przeciwdeszczowy płaszcz i powiesiłem go przy wejściu do pokoju, w którym prowadziliśmy rozmowy telefoniczne. To będzie trudna noc, pomyślałem. Ponura pogoda zazwyczaj oznaczała więcej dzwoniących do telefonu zaufania, dwudziestoczterogodzinnej, zapobiegającej samobójstwom gorącej linii w Nowym Jorku. W trakcie … Czytaj dalej →

Co to była za ulga, dowiedzieć się po paru latach testów, że ból w nodze, na który cierpiałam, ma swoją nazwę — fibromyalgia, często źle rozpoznawana forma reumatyzmu mięśniowego. Jednak przygnębiającą informacją było to, że jest nieuleczalny. Stałam się członkiem … Czytaj dalej →

Zawahałam się przed wejściem do pokoju mojej mamy w szpitalnym skrzydle domu opieki. Jak zawsze, żeby przekroczyć próg, musiałam uporać się ze swymi uczuciami; przygotować się na widok twarzy mamy, jej pusty wzrok. Za każdym razem, kiedy ją odwiedzałam, wydawała … Czytaj dalej →